Punt andere wijn

Hortus Grande Cuvée 2006, Coteaux du Languedoc Pic Saint Loup (15.80 €)
Onlangs hier door PvdW besproken bewijst dit domein alweer z’n grote klasse. Eerst wat gesloten komen na opschudden heel wat aroma’ s opduiken, menthos, vers hout en toffee. Het lactische karakter wijst-dixit JDC- op het koele klimaat (Pic St Loup ligt op 658 meter  hoogte, zie ook hier. In de mond is deze wijn heel uitgebalanceerd met superrijp fruit en tannine. Deed me wat denken aan de Persia van Fondrèche. 90

Les états d’âme 2005 Coteaux du Languedoc, Mas Julien     (15.00 €)
Grenache, syrah, cinsault, carignan. Lichtvoetige maar gestructureerde wijn (2005!) met frisheid, zwarte kersen en een lichte maar mooie bitterheid die op de achtergrond meezingt. 85

Les Calcinaires 2006 Côtes du Roussillon Villages, Gauby    (13.00 €)
50% syrah, 25%mourvèdre, cinsault en carignan. Biodynamisch gemaakt, héél vroege pluk (5 uur ‘ smorgens
- kiddin’-soms eind augustus al) en voor 60% gerijpt op eiken vaten (de 40% op cuve verzekeren de fraicheur)
Rijpe kersen en vanille in de neus, kriekachtig, fruitig, sappig in de mond. Minder kruidige wijn dan alle vorige. Origineel en boeiend, soepel door de rijpe tannines. 88+

Ch. Sint Martin de la Garrigue 2004, Coteaux du Languedoc (12.80 €)
50% mourvèdre, 40% syrah, 10% grenache
Donkerrode kleur, oma’ s kruidentuintje in de neus, munt, peper, garrigue. Verfijnd en knapperig in de mond met zeer mooi afgeronde tannine en steakpeper in de afdronk. Afkomstig van zeer ijzerhoudende (rode) grond (Gres de Montpellier). De wijnbouwer past principieel geen vendanges vertes toe maar slaagt er toch in schitterende wijn te maken. 90/100

Nôtre Terre 2006 Côtes du Roussillon Villages, Mas Amiel (12.50 €)
50% grenache, 30% syrah, carignan en mourvèdre
Ook hier uiteraard preminiemen van Anderlecht (jeugdige paarsigheid), een bijna Noordelijke Rhone-syrahneus met mooie kruidige accenten ( rozemarijn) Zeker evenveel materie als vorige wijn, nog iets frisser. Lange afdronk. Hier géén reductie door de lagering op houten foudres (carignan en mourvèdre hebben O2 nodig). 88/100

Les Sorcières 2006 Côtes du Roussillon, Clos des Fées (11.00 €)

Grenache, carignan en syrah, evenredig verdeeld. Dat evenwicht vind je ook terug in de wijn (gemaakt door Hervé Bizeul, vroeger winewriter voor RVDF). Paarse rand. Mooie animaliteit in de neus, leer, doet -ondanks de afwezigheid van mourvèdre- wat denken aan een Bandol. Maar daar heeft deze positieve commentaar verder niks mee te maken.
Deze wijn verenigt de fraicheur van de eerste met de warmte van de tweede. Niet supercomplex maar zéér mooi. JDC verklaarde de animaliteit door de lagering van de syrah op cuve, wat zorgt voor reductie (dierlijke geuren).  89/100

Le Plaisir 2004 Vin de Pays des Côtes Catalanes, Mas Amiel (9.50 €)
Robijnrood kleur, zwoelere neus met pruimen en kirsh. Minder elegant in de mond, de 100% grenache laat zich gelden. Een licht bittertje in de afdronk verhindert dat deze wijn té zwaar aandoet 83/100

Bergerie de l’Hortus 2006 Coteaux du Languedoc Pic Saint Loup (8.70 €)
Vooral syrah (60%) aangevuld met grenache en mourvèdre Mooi paarsrode kleur, vooral kruidig in de neus (kruidnagel) maar ook rijp rood fruit. Lekker en krokant in de mond met een behoorlijke lengte. Prijs kwaliteit uitzonderlijk goed. 87/100

(17€)
Een behoorlijk moeilijk thuis te brengen Bordeaux, geen geroosterde of getoaste toetsen, wel vanille en pakken rood fruit. Zeer fijnzinnig mondgevoel, fris en zacht, eerder Margaux aandoend. Lichtvoetig maar ultralekker is dit zo een wijn waarvan het glas bijna eerder leeg is dan je beurs in de wijnwinkel. Jong drinken. 87-88

Chateau Bourdillot Graves 2005 In Carrefour raadde ik deze wijn aan aan een mooie dame. Toen ze me vroeg of ze mocht proeven verwees ik haar naar de grote baas. Ik veronderstelde dat ze meer succes zou hebben dan ik. En inderdaad, ze hoefde maar te wenken en de directeur plooide zich in allerlei hoeken om haar zijn toestemming te geven.
Na het schenken (op 1 minuut waren 20 glaasjes gevuld) vlogen de dozen de deur uit.
We hadden dan ook hoge verwachtingen maar die werden niet 100% ingelost, De wijn miste de weelderigheid van de carrefourfles. Misschien te koud geschonken? Of had het dan toch met die dame te maken? St Canarus verzekerde ons van niet, het zat er allemaal in maar was een klein beetje weggestopt. Tiens, net als bij de dame eigenlijk...86+

Chateau Fonbel St Emilion 2003 Net na openen een wat gestoofde indruk, ik vreesde al dat we met een platte en zonverbrande merlot zouden te maken hebben. Dit was echter buiten het vakmanschap;van Vauthier (Chateau Ausone) gerekend. Na een tijdje waren de oehoe s en aha s bij deze wijn niet van de lucht. SC ontdekte hier een behoorlijke hoeveelheid cabernet franc in. Knappe, moderne St Emilion.(12.5€ ) 88

Chateau Beaumont Haut Médoc 2006. In eerste instantie een al te typische Médocneus met redelijk wat gebrande toesten, koffie, cacao. Werd echter elke minuut complexer, met zwart fruit (braambes) en zelfs grafiet. Nu al lekker maar nog 5 jaar voor zijn hoogtepunt. Aanvankelijk opgelucht, naderhand spijtig dat ik er  geen fles van kocht (8.99€). 87+ 

Chateau d’ Aighuile Querre, Cotes de Castillon 2006: Zeer pure neus met klein rood en zwart fruit, bijna mineralig, complex. Een zeer elegant mondgevoel met geraffineerde smaak. Na een tijdje ook -het voor merlot typische- vruchtengebak, zeker in de afdronk.
De wijn van de avond voor iedereen (8€) 90

Chateau La Coeur d Argent Bordeaux 2005: Zwoele neus van rood fruit. In de mond redelijk veel materie maar niet verfijnd. Werd beter na enkele uren maar bleef toch veruit de simpelste wijn van de avond. Voor zijn prijs (6.75€ na korting) vonden we hem echter met z'n allen zeer ok. 82

Wat KK me  blind inschonk ontlokte me stante pede de -populaire- frase  "Dit is topBordeaux!".
Een geëvolueerd maar nog behoorlijk donker kleur.
Onderhout, kaneel, koffie en chocolade in de neus.
Een gracieus mondgevoel dat een dame in satijn evoceert, een jonkheer in fluweel, een bos in prachtig herfstgewaad.
Ik gokte op een top St Emilion in de categorie Pavie. Mja, zei KK, maar ’t is eigenlijk een cultwijn. Hij moest me de initialen en de naam van de wijnmaker (E Mitjavile ook maker van Roc des Cambes)  influisteren alvorens ik besefte dat ik voor het eerst (en gezien de prijzen waarschijnlijk voor het laatst) een Tertre Roteboeuf had gedronken.
Volgens Parker is de 1993 één van de weinige hoogtepunten van dit millésime, doch hij doteert ‘m slechts 88 punten. Heel wat minder dan de 94 punten die wij 'm waard vonden. !

Pintia 2005, Toro: Deze wijn, gemaakt door de ploeg van Vega Sicilia, was als een jong veulen dat veel te vroeg de renbaan op moet. Ruw, krachtig, stevig en stuiterend. Wild galoperend naar vier windrichtingen tegelijkertijd, met de neiging er alle opgespaarde energie in één keer uit te gooien. De harmonie en het evenwicht zijn als dusdanig nog niet present, wat maakt dat de Pintia 2005 heden nog niet echt drinkbaar is (mede door de extreem droogtrekkende tannine).
Toch konden we, talentscouts zijnde, in deze Toro (een jonge stiér eigenlijk) een toekomstige topper herkennen.

Pibarnon rosé Bandol 2007 : Deze hoog geprijsde én geprezen rosé  is zijn geld dubbel en dik waard. Jaja, 15 euro lijkt veel voor een rosé, maar als je dit complexe en mondvullende maar ultradroge en verfrissende sap proeft heb je geen moment spijt van je aankoop. 92/100

Chateau Clarke, Listrac 2001 Meegebracht door Bordeauxkenner en topsommelier Vincent. Deze Listrac uit de Rothschildstal hield verrassend goed stand tegen de andere Bordeauxflessen (waaronder toch enkele kleppers), volgens mij te wijten aan het feit dat deze wijn wel al mooi op dronk was waar Montrose en co nog naar hun hoogtepunt moeten toegroeien. Wat niet wegneemt dat dit een zéér knappe wijn is uiteraard. Had ik de prijs-kwaliteitsprijs al uitgereikt?
92
(94 92 92 90)

Pibarnon, Bandol 1998 Niet echt gesloten maar toch nog 3 jaar verwijderd van zijn hoogtepunt. Enorme structuur, veel fruit, veel van alles eigenlijk. Perfect bij de lamsbout met tian van groenten (courgette, tomaat, aardappeltjes) en mozarella.
91,5
(90 92 92 92)

Lafran Veyrolles, Bandol 2002  Zogezegd een minder jaar maar voor de groten en de best gelegen domeinen lijkt dit echt niet te gelden.
Een Bandol uit het boekje, fijn zwart fruit gecombineerd met leder en kruidigheid.
90
(91 90 89 90)

Chateau Pavie 1999 Vreemd genoeg gelijkaardig met de Montrose, te wijten aan z’n ongelooflijke structuur. Wat animaliteit en veel zwart fruit, mooie afdronk. (Merci, KK!)
91,75
(94 90 91 92)

Montrose St Estephe  2002
Ik kan u een raad geven wanneer u zulke wijnen jong wil proeven.
Open ze twee dagen op voorhand.
Indien de wijn lekker is (of onmiddellijk fantastisch, zoals de Dominus) sluit hem weer mooi af, zet hem op een koele plek en blijf ervan tot u hem gaat schenken.
Indien de wijn  tegenvalt (zoals deze Montrose die gesloten was en banaal en kort leek), zet hem eveneens weg maar proef hem opnieuw de volgende dag.
Valt ie dan mee, geen probleem, afsluiten en koel plaatsen, valt hij nog steeds tegen (terwijl je er enorm veel van verwacht), dan is er een drastische maar zeer efficiente methode (waarvoor velen aarzelen om ze toe te passen): karaferen!
Maar dan wel: LANG karaferen!
Jawel, deze Montrose onderging een bruuske zuurstofkuur van meer dan 15 uur en werd  3 uur vóór het schenken terug in de fles gegoten. U kan zien aan de scores dat deze wijn volledig was opengebloeid.
Een klassieke, krachtige, prachtige topBordeaux.
Mocht u twijfelen aan deze techniek, ooit las ik op de site van Poyferré dat men aanraadde elk van hun wijnen van na 1998 minstens 12 uur te karaferen alvorens ze (zo jong) te proeven.
92,25
(92 92 94 91)

Dominus Napa Valley 2002
Deze wijn, waarover ik hier eerder al schreef, werd onmiddellijk door iedereen als absolute topwijn herkend. Een kracht gecombineerd met een finesse die ik nog niet veel eerder mocht proeven. Groot.
94
(95 90 96 95)

Chateauneuf du Pape 2006 Clos des Papes 2006
Enorme pakken fruit, fabuleuze harmonie in de mond, hij was ( zoals gezegd slechts na een tijdje in het glas) superieur aan de vorige, vooral door z’n diepte en complexiteit
.91,25
(90 90 93 92)

Chateauneuf du Pape Domaine Trintignant 2006
Hier komt ie dus, de...meevaller.
Gekocht op de meest toeristische plek van Chateauneuf na een verkoopspraatje dat het niveau van de wijnen ruim oversteeg.
Wel belangrijk: Deze fles was één van de flessen die ik zelf wisselde voor een fles die op het bureau klaar stond als proeffles. Ik ben er namelijk van overtuigd dat deze heren de (normaal gezien onwetende) toeristen een andere wijn laten proeven dan degene die ze uiteindelijk verkopen.
Zo dronk ik aan het tafeltje in het gezellige proeflokaal een perfecte Cote du Rhone aan 11 euro, wat veel lijkt -én ook is -maar hij was het waard. Ware het niet dat men je de Chateauneuf laat proeven als Rhone. En de Chateauneuf zelf leek me top (nog veel beter dus dan de Rhone, die uiteindelijk de gewone Chateauneuf was volgt u nog?) maar zoals ik al aangaf, men werkt—volgens mij- met proefstalen.
Neen, ik kan dit niet bewijzen, ik heb wel op het punt gestaan om verdere stappen te ondernemen (oa gebeld met het syndicaat van de betrokken Chateauneufvereniging waar men op de hoogte was van de bedenkelijke reputatie van het domein) maar vermits ik mijn naam en adres had opgegeven en ik op een gegeven moment deze praktijken vergeleek met maffiapraktijken (men maakt onder andere de klanten ook wijs dat de wijn in de top 10 staat van Wine Spectator) en ik –I know, paranoia- niet de hoofdrol wil spelen in het krantenartikel “Wijnblogger eindigt in betonpaal “  koos ik er ten slotte voor om het zo te laten.
Dit deed ik na een lange discussie met de inderhaast opgeroepen wijnbouwer en een uiteindelijke verwisseling van enkele flessen met klaar staande proefflessen (ik vroeg of ik dit mocht doen, de wijnbouwer knikte, de verkoper mompelde “Ca je ne ferais pas”(!!) én achteraf was de wijnbouwer plots heel erg gedreven om mijn doos vakkundig af te sluiten).
Toch zo gelaten dus, maar wel van plan om thuis snel de proef op de som te nemen.

Begin augustus dronken we de 2007 (een 'gewone-begrijp niet gewisselde-' fles die ik meekreeg, geen proefstaal dus).
U las ook goed, het gaat om de 2007, jawel, de wijnbouwer laat zijn wijn bewust slechts 4 maanden op vat lageren—volgens hem om de finesse, volgens mij om de wijn klaar te hebben begin juli voor het toeristenseizoen—en ja, dit heeft ter plaatse mijn verwondering gewekt, maar proeven(en niet spuwen) in familiale kring en een gezeliige vakantiesfeer maakt een wijnliefhebber minder kritisch, om niet te zeggen wazig, van geest)
Mijn moeder vond de 2007 fantastisch, persoonlijk vond ik m ook wel lekker maar slechts zo lekker als de ginds geproefde Rhone. En ook mijn schoonbroer had zijn twijfels—een fruitcharmeur maar zonder veel complexiteit.
Misschien 15 euro waard dus, maar zéker geen 39 (ai dat doet pijn om in te tikken en stop nu met lachen aub-)
Nog nieuwsgieriger was ik naar de prestatie van de fles 2006 die ik van het bureau meegriste (een “staal” dus volgens mij en van topkwaliteit). Ik besloot deze wijn uit te spelen tegen een wijn die hetzelfde (iets meer zelfs) had gekost, een gevestigde waarde, Clos de Papes 2006 (96-98RP).
En wat bleek:
De proevers( met uitzondering van KK die elke topwijn- en dus ook de Avrilwijn -herkent vanop enkele kilometers afstand) vonden deze wijn zowat op hetzelfde niveau van de Clos de Papes.
Het verschil in score kwam er slechts nadat de wijnen een hele tijd in het glas stonden (en de Clos dus zijn ware aard begon te openbaren, of was het doordat ondergetekende niet kon verstoppen dat er een kanjer in het glas zat...)
Enfin, een meevaller dus. Wat uiteraard relatief blijft voor die prijs...
88,5
(88 86 91 89)

Abadal Pla des Bages 2005  Bordeauxneus met redelijk wat toast aroma' s maar toch mooi in evenwicht, warm en vol doch uitgebalanceerd mondgevoel, mooiste prijs-kwaliteitswijn van de dag.
Bravo Nico!!
88,25
(90 88 86 89)

Domaine Salitis, viognier 2005 Dit is de toevalstreffer uit de titel.
Bij het stoofpotje van scampies en St -Jacobsvruchten met een zachte paprikacoulis had ik gedacht aan een wijn die zuren met een bepaalde molligheid combineert. Een sauvignon uit het zuiden leek me wel een mooie, berekende gok.
Ik haalde uit het rek een Salitis (vin de Pays uit de Cabardès) en kondigde hem aan als een sauvignon blanc.
De wijn paste heerlijk bij het voorgerecht.
Straffe sauvignon hé mannen, zei ik terwijl ik nog eens het etiket bekeek waarop bij nader inzien tot mijn verbazing heel duidelijk onder de domeinnaam “viognier” stond gedrukt.
Plots herinnerde ik me bij mijn bezoek aan het domein naast de zes flesjes sauvignon blanc de aanschaf van twee flesjes schitterende viognier.
"Eh..."
“...Prachtige viognier hé mannen!, had ik jullie daar even liggen!”
“Waw, vinejo, goed gekozen bij het gerecht zeg, deze wijn!"

86,5
(89 85 84 88)

Château Cluzeau L'Empyrée Bergerac 2005 De omgekeerde verhouding hier van de vorige: 70% cabernet sauvignon, 30% merlot.
Fermentatie op cuve, malo op barrique, alle druiven gaan 16 maand op nieuwe eik.
Ook hier die typische vanille en karamelgeur die me doet denken aan een luxueuze vin de pays d’ Oc. Toch is de wijn hier meer gestoffeerd en gestructureerd en dekt het rijp zwart fruit veel meer de ambitieuze houtlagering. Ik vraag me af wat dit na vijf jaar op fles zal geven maar in deze toestand is het not my piece of cake. (20 euro)

Château Cluzeau Bergerac 2005  70% merlot en 30% cabernet sauvignon.
Is it a beumb? Yes it is. Zeer aromatische neus met veel hout, chocolade, kokos. Ook in de mond naast zwart fruit tamelijk wat houtinvloeden, geen geroosterde toetsen maar eerder mokka en caramel.. Voor mij was deze wijn iets te gekunsteld, hoewel ik me kan me voorstellen dat dit een allemansvriend is. Eén glaasje is leuk maar ook genoeg. (11 euro)

40% mourvèdre, 30% syrah, 15% grenache noir & 15% carignan (oude stokken) zorgen voor een complex geheel met ook hier zeer rijp fruit en lichte carameltoetsen van de houtlagering. Maar vooral ook munt, thijm en kalisse. Een moeilijke naam, een oubollig etiket maar een fantastische wijn.
Tien euro en ook u kan genieten van dit staaltje zuivere ambachtskunst.