27-10-08

Chateauneuf du Pape Domaine Trintignant 2006

Chateauneuf du Pape Domaine Trintignant 2006
Hier komt ie dus, de...meevaller.
Gekocht op de meest toeristische plek van Chateauneuf na een verkoopspraatje dat het niveau van de wijnen ruim oversteeg.
Wel belangrijk: Deze fles was één van de flessen die ik zelf wisselde voor een fles die op het bureau klaar stond als proeffles. Ik ben er namelijk van overtuigd dat deze heren de (normaal gezien onwetende) toeristen een andere wijn laten proeven dan degene die ze uiteindelijk verkopen.
Zo dronk ik aan het tafeltje in het gezellige proeflokaal een perfecte Cote du Rhone aan 11 euro, wat veel lijkt -én ook is -maar hij was het waard. Ware het niet dat men je de Chateauneuf laat proeven als Rhone. En de Chateauneuf zelf leek me top (nog veel beter dus dan de Rhone, die uiteindelijk de gewone Chateauneuf was volgt u nog?) maar zoals ik al aangaf, men werkt—volgens mij- met proefstalen.
Neen, ik kan dit niet bewijzen, ik heb wel op het punt gestaan om verdere stappen te ondernemen (oa gebeld met het syndicaat van de betrokken Chateauneufvereniging waar men op de hoogte was van de bedenkelijke reputatie van het domein) maar vermits ik mijn naam en adres had opgegeven en ik op een gegeven moment deze praktijken vergeleek met maffiapraktijken (men maakt onder andere de klanten ook wijs dat de wijn in de top 10 staat van Wine Spectator) en ik –I know, paranoia- niet de hoofdrol wil spelen in het krantenartikel “Wijnblogger eindigt in betonpaal koos ik er ten slotte voor om het zo te laten.
Dit deed ik na een lange discussie met de inderhaast opgeroepen wijnbouwer en een uiteindelijke verwisseling van enkele flessen met klaar staande proefflessen (ik vroeg of ik dit mocht doen, de wijnbouwer knikte, de verkoper mompelde “Ca je ne ferais pas”(
smilie10!!) én achteraf was de wijnbouwer plots heel erg gedreven om mijn doos vakkundig af te sluiten).
Toch zo gelaten dus, maar wel van plan om thuis snel de proef op de som te nemen.

Begin augustus dronken we de 2007 (een 'gewone-begrijp niet gewisselde-' fles die ik meekreeg, geen proefstaal dus).
U las ook goed, het gaat om de 2007, jawel, de wijnbouwer laat zijn wijn bewust slechts 4 maanden op vat lageren—volgens hem om de finesse, volgens mij om de wijn klaar te hebben begin juli voor het toeristenseizoen—en ja, dit heeft ter plaatse mijn verwondering gewekt, maar proeven(en niet spuwen) in familiale kring en een gezeliige vakantiesfeer maakt een wijnliefhebber minder kritisch, om niet te zeggen wazig, van geest)

Mijn moeder vond de 2007 fantastisch, persoonlijk vond ik m ook wel lekker maar slechts zo lekker als de ginds geproefde Rhone. En ook mijn schoonbroer had zijn twijfels—een fruitcharmeur maar zonder veel complexiteit.
Misschien 15 euro waard dus, maar zéker geen 39 (ai dat doet pijn om in te tikken en stop nu met lachen aub-)
Nog nieuwsgieriger was ik naar de prestatie van de fles 2006 die ik van het bureau meegriste (een “staal” dus volgens mij en van topkwaliteit). Ik besloot deze wijn uit te spelen tegen een wijn die hetzelfde (iets meer zelfs) had gekost, een gevestigde waarde, Clos de Papes 2006 (96-98RP).
En wat bleek:
De proevers( met uitzondering van KK die elke topwijn- en dus ook de
Avrilwijn -herkent vanop enkele kilometers afstand) vonden deze wijn zowat op hetzelfde niveau van de Clos de Papes.
Het verschil in score kwam er slechts nadat de wijnen een hele tijd in het glas stonden (en de Clos dus zijn ware aard begon te openbaren, of was het doordat ondergetekende niet kon verstoppen dat er een kanjer in het glas zat...)
Enfin, een meevaller dus. Wat uiteraard relatief blijft voor die prijs...
88,5
(88 86 91 89)

17:53 Gepost door vinejo in Rhone | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.