27-10-08

Sarget de Gruaud Larose St Julien 1993

dé verrassing van de week kwam van...een tweede wijn van Bordeaux.
Een onverwachte klasseflits. Alsof Emile Mpenza plots een wereldgoal zou maken.
Gerten en ik hadden een avond bijgewoond gepresenteerd door Mauricio Rosso, zoon van Gigi. De jonge barbera , barbaresco en barolo vloog ons om de oren, en bij thuiskomst hadden we zin in een afsluitertje dat wél mooi op dronk was.
Ik nam een risico met een tweede wijn van een Saint Julien uit een zogenaamd minder jaar. Het ging om een wijn van een deuxieme grand cru classé die ik ooit eens in de afprijzing kocht (15tal €) omdat mijn oudste dochter dezelfde leeftijd had.
Ik verklapte dat de wijn een veelvoud van 5 jaar oud was. Gerten sloot onmiddellijk 2003 uit omdat hij niet de uitbundigheid vertoonde die deze wijnen normaal kenmerken.
"Definitely 1998 dus, dit kan toch nooit een 1993er zijn."
(de volgende dag hield V het zelfs op begin 2000)
Het was een Sarget de Gruaud Larose uit 1993.

Superzacht in de mond, een volledig versmolten wijn waar naast nog heel wat mooi fruit ook een heerlijk zachte kruidigheid in terug was te vinden. Heel fris ook, met mooie tertiaire toetsen en een zachte afdronk.
Een hele knappe wijn, gracieus verouderd.
En wees gerust, dat kan je van mijn dochter ook zeggen...

 

Kopie van maya in 1993

De commentaren zijn gesloten.