10-04-07

Domaine du Chapitre Marselan” 2004

Domaine du Chapitre Marselan” 2004 die we mochten proeven, was misschien wel interessanter dan lekker. Dat had veel met de zeer dominante tannines te maken. Maar iedereen bleek het er over eens dat deze wijn toekomst had. Volgens de boekjes zou de marselanwijn de scherpte en de vinnigheid van de cabernet moeten combineren met de lichtheid en het fruit van een pinot noir. Of met andere woorden: de karaktertrekken van de grenache zouden eerder op de achtergrond komen. Mijn proefnotities bevestigen dit min of meer: een intense en ondoorzichtige paarsrode kleur, in de neus en de mond naast voornamelijk gebrande en geroosterde geuren rood fruit, cassis, braambes, steenvruchten, kruiden, confituur en zoethout. Een behoorlijke aciditeit (in ieder geval veel hoger dan bij de gemiddelde grenachewijn), een aangename moelleux en – zoals ik al zei – bordelese  tannines. En dat allemaal in het uiterste zuiden van Frankrijk. Zoals ons mémé zou zeggen: “Ze kunnen toch wat hé, tegenwoordig”.
Xgrapes

10:59 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

03-08-06

Domaine Grand, Jura

Ik hoorde hier al zoveel goeds over dat ik onlangs intensief op zoek ben gegaan naar de in onze contreien quasi onvindbare schuimwijn. En ja, het internet hielp me weer. Groothandelaar Rabotvins uit Gent trekt een 100% chardonnay Jura in, domaine Grand uit Passenans,  en verdeelt die onder meer via de reeds genoemde Van Den Bossche uit Maldegem (€ 11). Deze crémant kan de vergelijking met een goede champagne zonder moeite aan. Weliswaar matig parelend en zéér droog (hij deed me wat dat betreft denken aan de sans-dosage champagne Moutard die op deze onvolprezen blog eerder al besproken werd) kreeg deze wijn zeer veel mineraliteit mee. Dit is geen drank voor mietjes wegens te weinig mainstream en teveel terroir. Maar dwarsliggers zoals yours truly zijn er wég van.

Xgrapes

 

15:15 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (3) | Tags: pvdw, schuimwijn, jura |  Facebook |

Moulin a Vent 2002, Clos du Tremblay

 

De Moulin a Vent 2002, Clos du Tremblay deed meteen alle primeurrommel uit de beaujolais vergeten. Paul Janin et Fils maken er een werkelijk uitstekende cru voor een al even uitstekende prijs (€ 10,70 bij diezelfdeVan Den Bossche )

Xgrapes

 

15:10 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pvdw, beaujolais |  Facebook |

20-06-06

Domaine Champ-Levrier, AOC Morgon

Vrijdag in de Lidl.
Ik ga er eigenlijk alleen langs om hun zalige Parmesan te kopen. Heerlijke stukken kaas, smekend om gemalen op allerlei zuiderse gerechten terecht te komen en in niets vergelijkbaar met wat men voorgemalen in zakjes ook wel eens parmesan (maar dan volkomen terecht met kleine letter) durft te noemen. En bij Lidl bovendien zowat tien euro per kilo goedkoper dan bij Delhaize...
Onderweg naar de hemelse kaas sprong me - het zal u misschien niet verwonderen - op figuurlijke wijze een fles wijn in het oog. Een bourgogne-achtige fles, Domaine Champ-Levrier, AOC Morgon. Trouwe lezers van deze blog zullen weten dat ik onlangs nog in de Bourgogne ronddoolde. Maar Morgon, neen, die appellatie was ik daar niet tegengekomen.
Flesje mee naar huis, Hachetje opgediept en... verdorie, een beaujolais. “Vandaar dat-ie nog geen vier euro kostte...”, was mijn teleurgestelde reactie.
En toch: vanavond de fles bovengehaald uit mijn veertien graden frisse kelder. En laat dat nu meteen ook de temperatuur zijn die de wijnmaker aanraadt op het rugetiket van de fles.
Typische beaujolaiskleur: violetpaars. En dan toch een verrassende maar geruststellende neus: niks geen snoepjes of tutti-frutti maar loepzuivere kersen en pruimen. En dan nog meer verrassing. In de mond een fris feest van hetzelfde fruit: heerlijk! Neen, neen, geen zware tannines, geen eindeloze afdronk en geen grote complexiteit. Maar gewoon – het mag ook wel eens – een ongecompliceerd lekkere wijn.
Dus bij deze: aan alle beaujolezen die ik ooit belachelijk maakte, verketterde of negeerde met hun primeurwijn, ja zelfs met hun cru's, mijn oprechte excuses. Wie voor drie euro negenenzeventig op een zwoele zomeravond mijn zelfgemaakte pizza zoveel eer kan aandoen, verdient respect. Die Morgon? Een coole gast!

PvdW

Xgrapes

 


23:40 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (1) | Tags: beaujolais, pvdw |  Facebook |

09-04-06

Domaine Capmartin, Madiran 2001

Domaine Capmartin, Madiran 2001 (  5 euro, koopje GB ) : Inktzwarte kleur, totaal ondoorzichtig.

In de neus was het sluitingsdag, hoewel er toch een aantal zwartfruitige moleculen uit het glas konden ontsnappen. Een uitgebalanceerd mondgevoel met braambessen en een exotische toets, heel tanninerijk.  Deze wijn werd dan wel als minste van de proefavond beschouwd ( zie hier ), maar is voor mij prijs - kwaliteit wel dik in orde. 82 ptn.

Xgrapes

 

19:35 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (0) | Tags: madiran |  Facebook |

05-02-06

Madiran contra Tannat uit Urugay

Domaine Aubert 2002, Madiran (5,49 euro bij Delhaize)

 

Bodegones del Sur Tannat 2004 van Juanico uit Uruguay (4,99 euro bij Delhaize)

 

Deze week tot een niet onprettige conclusie gekomen. Wie me een beetje kent, weet dat ik nogal een adept ben van de “black is beautiful”-beweging als het over wijn gaat. Ik proefde deze week Domaine Aubert 2002, Madiran (5,49 euro bij Delhaize) en Bodegones del Sur Tannat 2004 van Juanico uit Uruguay (4,99 euro bij Delhaize). Van de eerste kwam ik niet te weten hoeveel % tannat er in zat. Van nummer twee ontdekte ik dat hij uit 100% van de zwarte monsterdruif bestaat. Allebei zijn ze in ieder geval inktzwart en beide hebben ze een zeer intense neus die bijzonder veel belooft voor de mond. Maar daar zit het verschil. We hoeven niet te twijfelen aan het feit dat beide wijnen een micro-oxygenatiekuur gekregen hebben om de tannines wat te versoepelen. Bij de Bodegones blijft er zelfs nauwelijks iets over aan tannines. Uruguay? Neen, hoor: Uru-gay. Maar het grootste verschil zit ‘em in de zuren. De Zuid-Amerikaan heeft véél te weinig zuren, waardoor die na amper een glas al gaat vervelen. De Madiran daarentegen is dus niet meer de kuitenbijterswijn van tien jaar geleden, maar heeft toch alles in zich om me te boeien: een zeer verleidelijk en zelfs aristocratisch aroma en een mooie evenwichtige structuur. Ik dronk hem vanavond bij een stoofpotje van lam en was ondertussen een gelukkig mens (maar dat gebeurt me wel meer).

Mijn conclusie: Frankrijk hoeft niet te wanhopen, want de kopie is nog steeds minder mooi dan het origineel.

 

PvdW

Xgrapes

 

10:35 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (0) | Tags: uruguay, pvdw |  Facebook |