29-01-08

Terroir de Vigne et de Truffe 2006

Het wijngebied rond Limoux is natuurlijk in de eerste plaats bekend voor zijn sprankelende witte wijnen. De Blanquette de Limoux en recenter ook de Crémant de Limoux halen meestal een zeer behoorlijk niveau. Ook de droge witte (voornamelijk mauzac- en chardonnay-) wijnen hebben me al veel plezier verschaft. Maar sinds 2004 beweegt er nog iets anders in dit voorgeborgte van de Pyreneeën. Sinds dat jaar mag er binnen de AOC Limoux ook rode wijn gemaakt worden. De regels zijn er even bizar als in de naburige AOC Cabardès, waar ook een assemblage van mediterrane en oceanische druiven gebruikt wordt. In rode AOC Limoux moet voor minstens de helft merlot zitten. Aanvullen mag met andere bordelese druiven (cabernet sauvignon, cabernet franc), maar ook de zuidelijke grenache, syrah en carignan verdwijnen er in het gistingsvat.

Die wat vreemde mix geeft mooie resultaten, niet in het minst in het flesje “Terroir de Vigne et de Truffe” (Colruyt Klassewijnen, 7 euro) dat ik gisteren opentrok. De wijn valt vooral op door zijn zwoel aroma. Hij heeft een opwindende neus die doet denken aan hete zomernachten, languit luieren in een rijp korenveld en een prachtige vrouw die in een licht bloemenkleedje voorbijdartelt en je een uitdagende knipoog toewerpt. Geloof me, deze wijn heeft seks in de neus.
Gelukkig voor de min 16-jarigen die deze blog frequenteren haalt de smaak niet het niveau van de neus. Niettemin proefde ik een wijn die zeer mooi evenwichtig is. Rijpe tannines en vooral – niet evident in dit zuidelijk deel van Frankrijk - een zeer mooie fraicheur tillen deze 2006-wijn (!) op naar een meer dan behoorlijk niveau. Colruyt raadt aan om de wijn jong te drinken, maar ik ben ervan overtuigd dat dit flesje méér aankan. Benieuwd wat enkele jaren kelder met deze seksbom doet…

Limoux

23:09 Gepost door vinejo in Languedoc Roussillon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw |  Facebook |

28-09-07

Domaine de Monginaut, VdP des cotes Catalanes, chardonnay 2005

Het Arriège-terroir van Wirz is allesbehalve vriendelijk voor de druif en eigenlijk mocht het me dan ook niet verwonderen dat wat er uit de flessen van zijn Domaine de Monginaut kwam, varieerde van aanvaardbaar tot ronduit schitterend. Tot de laatste categorie behoort zijn chardonnay. Geregeld krijg ik houtgelagerde chardonnay voorgeschoteld die me doet denken aan een gebottelde voleiken vitrinekast van Arsène Weba. Ook Wirz’ chardonnay heeft behoorlijk diep in het vat gekeken, maar de stevige structuur van de wijn kan die houtlagering perfect aan. Meer nog: het vat doet wat het eigenlijk altijd zou moeten doen: het krikt de wijn naar een nog hoger niveau. Vin de pays des côtes catalanes (want ze hebben er dus geen AOC), chardonnay 2005, 9 euro ( op domein). Top!

Xgrapes

19:51 Gepost door vinejo in Wit ( droog ) | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw |  Facebook |

05-06-07

African Rock, Pinotage 2005.

African Rock, Pinotage 2005.( gedronken 6 mei 2006) Ongeveer 3,5 euro in de Aldi en prijs-kwaliteit top. Een neus van krieken op alcohol, rijp rood fruit en wat Krugerpark-wild kon me even mijn snotvalling doen vergeten. In de mond veel fruit in zwart fluweel met (iets te) veel alcohol en wat commerciële restsuiker. Toch een zeer prettige instap-pinotage.

Xgrapes

 

22:07 Gepost door vinejo in Nieuwe Wereld | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw |  Facebook |

Treuvey, Jura

Hierbij een overzichtje van wat op tafel kwam bij Rémi Treuvey, de sympathieke jonge wijnboer uit Villette-lès-Arbois.

1. Crémant du Jura: 12 maanden rijping op eiken vaten en nadien 12 maanden “sur lattes”. De druiven worden vroeger geoogst dan de rest, want anders is er te veel alcohol. Prachtige schuimwijn met veel terroir-mineraliteit maar toch voldoende fruit. Kan voor mij mee met degelijke champagne, behalve in prijs: 6,50 euro.

( Vinejo proefde deze wijn ook en schreef volgende TN:Domaine Treuvey, Crémant de Jura : Een Champagnegeur, heel zacht en romig in de mond, 100 % chardonnay, zeer evenwichtig , minder zuren dan Champagne maar zeer fris. Ik stond versteld toen ik de prijs hoorde, 6,5 euro ! )


2. Chardonnay Cuvée Le Louis 2005: vendange à la main, geen ontristing, gebruik van natuurlijke gisten, gisting op eiken vaten, batonnage en soutirage, lagering op gebruikte vaten. Resultaat: een zeer frisse wijn (in tegenstelling tot bv. de 2003 die ik ook proefde), die toch een licht nootachtig savagninaroma heeft (oude savagninvaten of Juraterroir?). 6 euro.

3. Savagnin 2005 ouillé: de jongste 10-15 jaar is er een tendens om savagninwijn toch te ouilleren (dwz de verdampte wijn in de vaten bij te vullen zodat er geen oxidatie is). Volgens Treuvey blijven de aroma’s van het terroir daardoor beter bewaard. 8 euro.

4. Trouseau 2005: dit is de fameuze wijn van “Les Corvées” waarover ik het had in het stukje. Verrassend intense kleur en even verrassend veel tannines voor een noordelijke wijn, maar zeer mooi rijp. Rijp rood fruit in de mond en gebrande toetsen. Schitterende wijn voor 7 euro.

5. Trousseau 1998: Rémi opende deze fles omdat ik niet kon geloven dat een je trousseau tien jaar kan bewaren. Geloof me: deze kan het wel! Absoluut niet versleten, integendeel zeer fris en aromatisch. Niet te koop.

6. Chardonnay 1998: gemaakt op de klassieke manier “sous voile”, dus zonder ouillage. Deze wijn is nog gemaakt door papa Treuvey en wordt gedomineerd door nootjes. Niet echt mijn ding voor een chardonnay. Maar 6,50 euro voor een wijn van bijna tien jaar oud, dus we gaan niet klagen…

7. Vin jaune 1998: klassieke vin jaune, zeer expressief, zeer complex en toch toegankelijk. Zelfs sherry-haters kunnen hier van houden. 25 euro.

8. Macvin de Jura: de droesem van uitgegiste rode druiven wordt verstookt in de gemeentelijke alambiek tot een “marc” van 70°. Daar wordt twee derden ongegist chardonnay-druivensap aan toegevoegd en dat mengsel krijgt twee jaar vatlagering. Complex en zoet met toch een zekere fraicheur, en lekker (voor één glaasje). Ter plaatse wordt dit zoete spul ook als aperitief gedronken, maar of dat een goed idee is…? 12 euro.

Xgrapes

 


19:41 Gepost door vinejo in Jura | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw |  Facebook |

16-03-07

Quinta de Bons-Ventos Estremadura 2005

We zijn halfweg de maand en dan is het budget van de gemiddelde wijngek al flink geslonken. Daarom deze tip, vorige week voor nauwelijks vier euro gekocht bij Delhaize en me vanavond na een veel te drukke driedaagse zeer veel genoegen verschaffend:
Quinta de Bons-Ventos 2005, een Portugese Vinho Regional uit de Estremadura ten noorden van Lissabon.
In de neus: voor ruim zeven euro aan rijp zwart fruit, wat kruiden en subtiel hout
In de mond: voor minstens acht euro zachtheid en fluweel (als “suave” Portugees is, dan weet ik nu waar het woord bij past), vrij evenwichtig (naar mijn smaak misschien toch een tikje teveel restsuiker), vrouwelijk zachte maar toch assertieve tannines. Geen unilaterale, vervelende, slaapverwekkende, afstompende of platte wijn, zoals je die maar al te dikwijls in deze prijscategorie tegenkomt. Neen: wie voor vier euro een wijn verkoopt die in neus en mond bijna het dubbele verdient, mag mijn vriendje zijn.

 

Naschrift : Eigenlijk is dit een wijn in de Ventenac- en de Cazes-suite. Kost twee keer niks, is gewoon lekker en ideaal om te schenken bij het bezoek van nonkel Dirk of nichtje Debby, die wel van een goed glas wijn houden maar geen ambitie hebben om het verschil te bestuderen tussen deze Portugese losse kennis en een Bourgondische boezemvriend.

Xgrapes

18:51 Gepost door vinejo in Portugal | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pvdw |  Facebook |

03-10-06

Krug, Grande Cuvée

De toestand van mijn bankrekening heeft er de afgelopen jaren voor gezorgd dat ik niet echt een Champagnekenner ben geworden. Maar toch had ik de naam “Krug” wel ooit al horen vallen. Toen ik de “Grande Cuvée” van dit huis dus ontkurkte en ik vervolgens voor ons vieren een glaasje uitschonk, was ik al min of meer gerust dat we hier niet met een soortement Stassen zouden geconfronteerd worden. Ook de ronduit schitterend gestileerde fles krikte de verwachtingen enigszins op.
Wat volgde is nauwelijks in woorden te beschrijven. Nooit – NOOIT – heb ik iets gedronken wat ook maar in de BUURT kwam van deze godendrank. Een neus die qua complexiteit het karakter van een door schizofrenie geplaagde en bloedmooie maar onhandelbare filmster fors overschrijdt, een smaakpallet dat je als in een rollercoaster van hot naar her zwiert en een afdronk… Tja, ik heb soms het gevoel dat hij er 48 uur later nog is.
Enig opzoekingswerk leerde me imiddels dat
Johan-Joseph Krug in 1843 zijn eerste Krug maakte en dat zijn nazaten het werk met een onvoorstelbare gedrevenheid verderzetten. De Grande Cuvée is een assemblage van maar liefst vijftig (!) verschillende stille wijnen van 20 tot 25 (!) wijngaarden en uit 6 tot 10 (!) verschillende jaren. Een derde tot de helft (!) van de champagne bestaat uit “reservewijnen” die dan gemengd worden met wijnen uit de jongste oogst. Deze cuvée rust zes tot acht jaar (!) horizontaal “sur lattes” vooraleer hij klaargemaakt wordt voor consumptie. Krug is het enige champagnehuis dat al zijn wijnen laat gisten én rijpen op eikenhouten vaten. Dit leidt tot een wijn die wat mij betreft alle punten en (Vera Dua zal content zijn) uitroepingstekens verdient. Toen ik na mijn opzoekingswerk ook hier en daar prijzen tegenkwam, begreep ik dat deze uitzonderlijke kwaliteit ook op financieel vlak niet echt van deze wereld is. Voor 75 centiliter van deze Grande Cuvée betaal je tussen 150 en 170
euro
Zijn dit gekke prijzen? Wellicht wel. Met die pakweg 6.000 oude Belgische franken kan je een weekend met de kinderen weg, met zijn tweeën van een magnifiek diner genieten of zo’n 50 flessen
Ventenac aanschaffen bij Carrefour. Maar als je ze dan toch niet zélf moet betalen, staan twee glazen van deze godendrank gelijk met een mijlpaal in het leven. Zoals je nooit vergeet waar je was toen je hoorde dat Dutroux ontsnapt was of toen België tijdens het WK midden in de nacht de USSR afdroogde, zo herinner je je geheid het moment dat Krug bezit nam van de volledige bovenste helft van je lichaam.

PvdW

Xgrapes

 

21:21 Gepost door vinejo in Champagne-Schuimwijn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw |  Facebook |

30-09-06

Grand Cru Rosacker, riesling 2002

Grand Cru Rosacker, riesling 2002 Wat we nu nog allemaal meemaken op onze oude dag: een Grand Cru van de Elzas uit de tijdelijke aanbiedingen van de Aldi (7 euro). Mooie neus van tropisch fruit en reeds een opkomend "petrolleken" (in De Standaard Magazine zouden ze zeggen "een toets van kerosine", maar ja, dat zijn intellectuelen...).
In de mond verwacht je veel meer zuur van een Franse riesling. Het is er wel, maar het wordt gemaskeerd door een hoeveelheid restzoet die net niet storend is maar toch een beetje een slappe indruk laat. Toch een mooie wijn als je de 7 euro in het achterhoofd houdt, schitterende wijn als je dit vergelijkt met de rest van het Aldi-gamma uit de Elzas. Kopen, dus, maar niet te lang meer laten liggen. Want dat is wellicht de reden waarom we hem nu bij Aldi vinden: deze 2002 is nu ok, maar moet op.

PvdW

grapes

10:34 Gepost door vinejo in Wit ( droog ) | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw |  Facebook |

31-08-06

Maria Balteira, Rias Baixas 2005

De Albariño dus. Ik had er me heel wat bij voorgesteld, temeer omdat ik nog nooit een wijn dronk van dat soort druiven. Valt dat dus toch wel een klein beetje tegen…
Eigenlijk ging het al een beetje mis bij het openen van de fles. De mooie, stijlvolle, bruine (!) fles is afgesloten met een goedkoop rosékurkje met bovendien – tja, hoe noem je dat? – een drukfout. Want in plaats van Maria Balteira heet de madam op de kurk opeens Masia. Een Spaans woordspelletje van de kurkendrukker waar ik de Iberische finesse niet van snap? Misschien is het dat wel…
Volgens het etiket zouden in de neus voornamelijk bloemen en rijpe appels moeten zitten. De bloemen vond ik al helemaal niet en de rijpe appels… Ik had eerder een indruk van boenwas of honing. Maar vooral de citrusgeuren kwamen fel uit het glas. Samengevat: mooie neus, maar niet erg complex en zeker niet origineel.
In de mond geeft de wijn wat hij volgens de boekjes moet geven: mooie en fijne zuren. Niet zo zuur als bijvoorbeeld een sauvignon blanc, maar de albariño komt toch flink in de buurt van de bekkentrekkerdruif. Verder zet voornamelijk de citrus zich door in de smaak. Maar ook hier weer: weinig complex en zelfs een beetje dun.
Een ware ontdekking is deze wijn dus zeker niet. Maar als je hem zoals wij vanmiddag kunt proeven in een waterzonnetje tijdens de somberste maand sinds mensenheugenis, dan is hij zijn vijf euro zeker waard.

PvdW ( 29 08 06 )

Xgrapes

 

19:21 Gepost door vinejo in Wit ( droog ) | Permalink | Commentaren (6) | Tags: pvdw |  Facebook |

30-08-06

Quinta del Rio Ribera del Duero 2002

Deze week tijdelijk in de aanbieding bij Aldi: Quinta del Rio 2002 uit de Spaanse Ribera del Duero. In die streek zijn ze – zoals dat tegenwoordig heet - goed bezig. De hete en droge zomers met koele nachten (door de hoge ligging: meer dan 750 meter boven de zeespiegel) en de arme bodem, zorgen voor geconcentreerde maar fijne wijnen. Deze crianza 2002 rijpte een vol jaar op eiken vaten en had daarna nog een jaar flesrijping voor de boeg. De wijn komt uit de Duerovallei en is gemaakt van 100% Tempranillodruiven, hier Tinta del País of Tinto Fino genoemd. In de neus zit veel hout, maar dat is niet storend overheersend zoals in veel andere Spaanse wijnen. De eik laat voldoende ruimte voor nog verbazend veel fruit (rijpe pruimen) en kruiden (peper). In de mond houdt het fruit zich goed staande. Stevige maar rijpe tannines geven de hint dat deze wijn misschien beter nog even de kelder kan opzoeken. Na deze proeffles ga ik er maandag alvast een doosje halen, want vijf euro voor deze volle en elegante wijn is naar mijn bescheiden mening best wel een koopje.
PvdW ( 30 08 06 )

Xgrapes

 

22:30 Gepost door vinejo in Spanje | Permalink | Commentaren (2) | Tags: pvdw, spanje |  Facebook |

03-08-06

Aldi-schuimwijn

Sinds we vorig jaar met vakantie gingen bij een Elzasser wijnboerke in Bernardvillé en daar een werkelijk zalige Crémant d’Alsace leerden kennen (blanc de noirs, dus witte schuimwijn van pinot noir), loop ik nogal hoog op met de bubbels uit die regio. Mijn liefste schoonzus heeft weet van die passie en kwam onderweg in de Aldi een Crémant tegen waar ze me ongetwijfeld veel plezier heeft willen mee doen (want ik zeg niet zonder bijbedoelingen tegen iedereen die het horen wil dat mijn voorraadje crémant “André Geiger” op is). Mijn lieve Katrien, ik mag het nu wel zeggen. Op de fles die je me gaf (Grynbaum) staat “brut”, maar ze hebben zich vergist. Er moest “brol” staan. Deze crémant mist essentiële frisheid en heeft bovendien veel te veel restsuiker, allicht om tegemoet te komen aan de coca-colakids. Te mijden! (maar je blijft wel mijn liefste schoonzus).

Xgrapes

 

15:37 Gepost door vinejo in Champagne-Schuimwijn | Permalink | Commentaren (0) | Tags: schuimwijn, aldi, pvdw |  Facebook |

Domaine Grand, Jura

Ik hoorde hier al zoveel goeds over dat ik onlangs intensief op zoek ben gegaan naar de in onze contreien quasi onvindbare schuimwijn. En ja, het internet hielp me weer. Groothandelaar Rabotvins uit Gent trekt een 100% chardonnay Jura in, domaine Grand uit Passenans,  en verdeelt die onder meer via de reeds genoemde Van Den Bossche uit Maldegem (€ 11). Deze crémant kan de vergelijking met een goede champagne zonder moeite aan. Weliswaar matig parelend en zéér droog (hij deed me wat dat betreft denken aan de sans-dosage champagne Moutard die op deze onvolprezen blog eerder al besproken werd) kreeg deze wijn zeer veel mineraliteit mee. Dit is geen drank voor mietjes wegens te weinig mainstream en teveel terroir. Maar dwarsliggers zoals yours truly zijn er wég van.

Xgrapes

 

15:15 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (3) | Tags: pvdw, schuimwijn, jura |  Facebook |

Moulin a Vent 2002, Clos du Tremblay

 

De Moulin a Vent 2002, Clos du Tremblay deed meteen alle primeurrommel uit de beaujolais vergeten. Paul Janin et Fils maken er een werkelijk uitstekende cru voor een al even uitstekende prijs (€ 10,70 bij diezelfdeVan Den Bossche )

Xgrapes

 

15:10 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pvdw, beaujolais |  Facebook |

Bourgogne, Hautes Côtes de Beaune 2002 van Rémy Gauthier (

Wat drink je bij gourmet of “pannekes”? Niet makkelijk, want je krijgt zowel neutraal kippenvlees als strerk gekruide worst op je bord.

Ik probeerde het met een Bourgogne,  Hautes Côtes de Beaune 2002 van Rémy Gauthier (Van Den Bossche, Maldegem, € 9,70) en dat was prima !

Xgrapes

 

15:09 Gepost door vinejo in Bourgogne | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bourgogne, pvdw |  Facebook |

 Nieuw-Zeelandse sauvignon blanc 2004 van Southbank Estate (Marlborough),

1. Nieuw-Zeelandse sauvignon blanc 2004 van Southbank Estate (Marlborough), bij Delhaize gevonden voor € 7,99. Een sauvignon zoals voor mij een sauvignon moet smaken: het vers gemaaide gras hangt bij wijze van spreken over de rand van het glas en af en toe krijg ik zelfs een herinnering aan een onfrisse zurige oksel, een neus die echter meer intrigeert dan afstoot. In de mond fris, fruitig, aangenaam zuur..

Xgrapes

 

15:06 Gepost door vinejo in Wit ( droog ) | Permalink | Commentaren (1) | Tags: pvdw, nieuw zeeland |  Facebook |

Château Bibian 2001,cru bourgeois, Listrac-Médoc

 

Château Bibian 2001,cru bourgeois,  Listrac-Médoc

Vorige week bij – jawohl - Lidl gekocht tegen 6,99 euro. Mooi dieprood, aangenaam boeket met eerst behoorlijk wat hout, dat nadien wat op de achtergrond raakt ten voordele van een vrij complex geheel van fruit en kruiden. En in de mond, dus: “Mmm, niet slecht”.
Google zit niet verlegen om een resultaatje meer of minder over deze Château Bibian 2001. Blijkt dat om te beginnen deze wijn in 2005 de Guide Hachette haalde en – voor wat het waard is – in 2003 een gouden medaille won in het concours “Vins d’Aquitaine” van Bordeaux.
Maar heel leuk wordt het wanneer blijkt dat het domein ook nog een andere link heeft met de hoofdstad van de Gironde. Château Bibian was immers ruim tien jaar eigendom van Jean Tigana, een naam die zelfs ik als voetbalkalf in verband breng met FC Bordeaux en de Franse nationale ploeg. Jean – Ge Moet Wat Doen Met Uw Geld – Tigana kocht het domein in 1987 en verkocht het weer in 1999. Inmiddels blijkt de ex-Bordelees nu druiven te kweken in de streek van Cassis. ’t Zal daar nóg schoner weer zijn, zeker…
Maar vóór de periode-Tigana had Bibian ook al een rijk verleden achter de rug. Het is een van de oudste wijngaarden van Listrac die in de loop van de eeuwen een grote reputatie opbouwde. In 1983 stond Pierre-Henri Bibian, burgemeester van Listrac, er aan de pers. Die stierf echter zonder erfgenamen na te laten en toen kwam voetballegende Tigana op de proppen. Inmiddels is ene Alain Meyre de nieuwe eigenaar en die maakt een wijn met 60% merlot, 35% cabernet sauvignon en 5% petit verdot, van ranken die gemiddeld 30 jaar oud zijn. Zijn Bibian lagert 18 maanden op deels nieuwe eiken vaten. Slechts 10% van de wijn wordt indirect verhandeld, voornamelijk via Zwitserland. Hoe de fles dan in mijn Lidl terechtkomt, zal allicht altijd een goed bewaard geheim blijven (zwart Duits geld in Zwitserland in ruil voor “witte” rode wijn uit Frankrijk?). En eigenlijk interesseert me dat ook niet zo. 

Feit is dat ik in de resterende halve fles morgen op zijn minst ook toetsen van bezwete voetbaltruitjes, stinkend geld, sauerkraut en Zwitserse kazen zal proeven. Alsof ik een goed gerijpte Bandol zou drinken, met andere woorden.

 

Paul VdW

Xgrapes

 

15:01 Gepost door vinejo in Médoc , Graves 2001, 2002 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw, listrac |  Facebook |

Château Fongaban 2001, Côtes de Castillon

 

Château Fongaban 2001, Côtes de Castillon

Zopas een FANTASTISCHE wijn geproefd.
Ik dacht hem twee weken geleden helemaal zelf als een grote mens ontdekt te hebben in de Intermarché bij ons in de buurt, maar na ruggespraak met Vinejo bleek dat hij mijn “ontdekking” niet alleen kende, maar ook reeds geproefd had. Een mens wordt op den duur wat moedeloos in het zoeken naar originele kwaliteit met de eigenaar dezer blog in de buurt.
Maar wat er ook van zij: op zijn minst een paar uur verkeerde ik in de waan dat ik bij Intermarché een koopje gedaan had dat iedereen me zou benijden. Deze fles had me nog geen zes euro gekost en toen ik er wat meer over opzocht bleek hij een “coup de cœur” (= hartendief) te zijn bij de respectabele wijngids “Hachette des Vins”.
Vinejo had me uit de losse pols zijn proefnotities meegegeven, die erop neerkwamen dat de wijn wél heel lekker was, maar toch nog beter even kon blijven liggen wegens te veel tannines. Ik spreek de Meester niet graag tegen, maar in alle bescheidenheid moet ik zeggen dat deze wijn volgens mij nu al mooi op dronk is. Dikwijls vind ik dat een wijn in de neus méér belooft dan hij in de mond geeft. Bij deze Fongaban is dit zeker niet het geval. Rijp zwart fruit en vanille voeren de cohorte van zowel fruitige als kruidige aroma’s aan. En in de mond… gaat die helse zintuigenrit gewoon verder. Goed, er zijn tannines (’t zou spijtig zijn) maar die zijn naar mijn aanvoelen zo mooi in balans met de rest en tegelijk toch zo prominent, dat ze de andere smaken versterken. “We laten ons niet nekken door die verdomde gepolymeriseerde polyfenolen”, lijken ze in koor in je mond te roepen. (Als u deze laatste zin niet helemaal begrijpt: geen paniek, ik heb er ook veel moeite mee gehad ). Het resultaat is een wijn die ik – in alle eerlijkheid – de jongste maanden niet meer geproefd heb (Behalve dan misschien de Bandol Château Gaussen die ik onlangs in de buurt van Gent mocht proeven. Ja, en ook van die Côtes du Rhône Villages, Castel Mireio Cairanne 2001 die op hetzelfde adres in mij glas sprong, lig ik nu nog geregeld wakker).

PvdW

Xgrapes

 

14:58 Gepost door vinejo in Libourne 2001, 2002 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cotes de castillon, 2001, pvdw |  Facebook |

Domaine Desvabre 2003, Pic Saint-Loup (Côteaux du Languedoc)

Domaine Desvabre 2003, Pic Saint-Loup (Côteaux du Languedoc), gevonden bij Delhaize voor 5,39 euro.

Over Pic Saint-Loup wordt de jongste jaren nogal behoorlijk hysterisch gedaan door kenners. Het zou een van de meest beloftevolle appelaties zijn uit het uiterste zuiden van Frankrijk. Feit is dat er in het kleine gebied bijna uitsluitend zelfstandige wijnboeren actief zijn die niet werken in coöperatieves. Bovendien hangt het gebied ook minder af van de oogst van de toch wat als minderwaardig beschouwde carignan-druiven. De plaatselijke regels schrijven immers voor dat er in de wijnen voor minstens 90% syrah, grenache en mourvèdre moet zitten. En dat is voorwaar een interessant triootje.
De Desvabre sprong me al meteen op zeer complexe wijze de neus in. Complex, maar ook delicaat. Ik ontdekte er in eerste instantie in wat de Fransen met de prachtige maar bijna onvertaalbare term “sous-bois” bedoelen. De geur van de onderbegroeiïng in een bos, fris en kruidig maar per definitie ook met een wat weeë-vochtige toets. Verder vond ik framboosjes en wat munt.
In de mond bleek de wijn didactisch zeer interessant. In de cursus heb ik ooit gehoord dat het mondgevoel anders is bij tannines die voortkomen uit houtlagering dan uit tannines uit de druiven zelf. Bij die laatste krijg je in de mond een samentrekkend gevoel op je tandvlees. Tannines uit eikenhout “plakken” echter meer tegen de bovenkant van het verhemelte. Deze eikgelagerde wijn bleef dus behoorlijk kleven. En de afdronk? Tja, die mocht eigenlijk heel wat krachtiger en pittiger. Maar voor goed vijf euro zullen we niet moeilijk doen.

 

PvdW

Xgrapes

 

14:54 Gepost door vinejo in Languedoc Roussillon | Permalink | Commentaren (0) | Tags: languedoc, pvdw |  Facebook |

20-06-06

Domaine Champ-Levrier, AOC Morgon

Vrijdag in de Lidl.
Ik ga er eigenlijk alleen langs om hun zalige Parmesan te kopen. Heerlijke stukken kaas, smekend om gemalen op allerlei zuiderse gerechten terecht te komen en in niets vergelijkbaar met wat men voorgemalen in zakjes ook wel eens parmesan (maar dan volkomen terecht met kleine letter) durft te noemen. En bij Lidl bovendien zowat tien euro per kilo goedkoper dan bij Delhaize...
Onderweg naar de hemelse kaas sprong me - het zal u misschien niet verwonderen - op figuurlijke wijze een fles wijn in het oog. Een bourgogne-achtige fles, Domaine Champ-Levrier, AOC Morgon. Trouwe lezers van deze blog zullen weten dat ik onlangs nog in de Bourgogne ronddoolde. Maar Morgon, neen, die appellatie was ik daar niet tegengekomen.
Flesje mee naar huis, Hachetje opgediept en... verdorie, een beaujolais. “Vandaar dat-ie nog geen vier euro kostte...”, was mijn teleurgestelde reactie.
En toch: vanavond de fles bovengehaald uit mijn veertien graden frisse kelder. En laat dat nu meteen ook de temperatuur zijn die de wijnmaker aanraadt op het rugetiket van de fles.
Typische beaujolaiskleur: violetpaars. En dan toch een verrassende maar geruststellende neus: niks geen snoepjes of tutti-frutti maar loepzuivere kersen en pruimen. En dan nog meer verrassing. In de mond een fris feest van hetzelfde fruit: heerlijk! Neen, neen, geen zware tannines, geen eindeloze afdronk en geen grote complexiteit. Maar gewoon – het mag ook wel eens – een ongecompliceerd lekkere wijn.
Dus bij deze: aan alle beaujolezen die ik ooit belachelijk maakte, verketterde of negeerde met hun primeurwijn, ja zelfs met hun cru's, mijn oprechte excuses. Wie voor drie euro negenenzeventig op een zwoele zomeravond mijn zelfgemaakte pizza zoveel eer kan aandoen, verdient respect. Die Morgon? Een coole gast!

PvdW

Xgrapes

 


23:40 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (1) | Tags: beaujolais, pvdw |  Facebook |

20-03-06

Cuvée Champtenaud, Caves de Sarras, Saint-Joseph 2001 en Domaine de la Gayère, Cairanne 2000, Côtes du Rhône Villages

Cuvée Champtenaud, Caves de Sarras, Saint-Joseph 2001 (9,59 euro)
- Domaine de la Gayère, Cairanne 2000, Côtes du Rhône Villages (4,29 euro)
 De Saint-Joseph (100% syrah) is zeer verdienstelijk.
Het is een stevige wijn, maar een jaar op vat en vijf jaar flesrijping hebben de scherpe kantjes van de syrahdruif er wat afgevijld. Toch lijdt deze wijn een beetje onder het “coöperatieprobleem”. Wijn die uit een coöperatieve komt, mist dikwijls wat karakter, wat durf. En daarom is die 10 euro te veel.
De Cairanne daarentegen is (voor zijn prijs) een ontdekking. De voor deze streek traditionele grenachedruif is aangevuld met wat syrah. Wat deze wijn bijzonder interessant maakt, is dat hij in tegenstelling tot zijn dubbel zo dure streekgenoot (al zit die veel noordelijker) wél ballen aan het lijf heeft. Cairanne is niet voor niets het leidende dorp van de Villages in de Côtes du Rhône. Dit is geen Castel Mireio (de fantastische wijn – te koop bij Colruyt - die Vinejo me ooit leerde kennen), maar voor goed vier euro mag (en zal) deze wijn straks een aanzienlijk deel van mijn kelderrekken vullen

PvdW

 

Xgrapes

 

 

16:00 Gepost door vinejo in Rhone | Permalink | Commentaren (1) | Tags: rhone, pvdw |  Facebook |

19-03-06

Wine of Tasmania, pinot noir 2004 (Australië), 4,99 euro

- Wine of Tasmania, pinot noir 2004 (Australië), 4,99 euro
- Ninth Island, pinot noir 2004 (Australië), 9,99 euro
- Southbank, pinot noir 2003 (Nieuw-Zeeland), 12,90 euro

Vergis u niet. De wijnen staan in stijgende lijn qua prijs, maar ik zette ze bewust in dalende volgorde wat betreft kwaliteit. Ik kreeg tijdens het proeven trouwens de indruk dat ze “down under” niet alleen de seizoenen omkeren in vergelijking met onze kant van de aardkloot, maar ook de prijs-kwaliteitverhoudingen…
De duurste wijn – die nochtans komt uit het veelbelovende en koele (dus pinot noir-geschikte) Nieuw-Zeeland – viel al snel door de mand. Pinot noir is van nature bleek van kleur, maar als ook de smaak dat is, hoeft het voor mij niet meer.
De Ninth Island viel me beter mee: een lekkere, zeer fruitige wijn, zonder veel meer. Maar het probleem is dat je voor tien euro (en zelfs veel minder) rekken vol “lekkere en zeer fruitige wijnen” vindt.
De goedkoopste uit de reeks gaf me net dat tikje meer dat ik in een pinot noir-wijn zoek. Naast fruit doken er ook volop kruiden op. En vooral: het aardse zat er in. Voor mij moet je je bij een goede pinot noir altijd eerst de bedenking maken: “Stinkt die wijn nu, of heb ik mijn tanden slecht gepoetst?” Er ligt een dunne lijn tussen de afstotelijke geur van een putje en het genot van een gerijpte pinot, die bijna onbeschaamd maar toch met enige zelfzekerheid zijn geuren lost.
Ik begeef me op glad ijs, maar eigenlijk is dit het verhaal van de geur van winden (neen, neen, geen mistral of passat, maar een – euh – een... tja, een scheet eigenlijk). De geur van de flatulatie van een medemens beweegt zich door de band tussen zeer onaangenaam en weerzinwekkend, terwijl men voor de eigen winden doorgaans toch enig begrip – ja zelfs soms sympathie - kan opbrengen. Of misschien een ander, minder (b)anaal voorbeeld: hoe dun is de lijn tussen de stank van een beschimmeld stuk brood en het zalige aroma van een belegen Stiltonkaas?
Enkele weken geleden dronken we tijdens de les een Cuvée vieilles vignes uit 2002 van Sylvie Esmonin uit het legendarische Bourgognedorp Gevrey-Chambertin. Maak u geen illusies, de Wine of Tasmania-pinot uit Delhaize komt nog niet aan de enkels van deze prachtige wijn. Net zoals de vijf euro die u in Delhaize kwijtspeelt ook geen vergelijk heeft met de dertig euro die je aan die getalenteerde Sylvie betaalt...

 

PvdW

Xgrapes

 

22:04 Gepost door vinejo in Nieuwe Wereld | Permalink | Commentaren (0) | Tags: australie, pvdw |  Facebook |

05-02-06

Madiran contra Tannat uit Urugay

Domaine Aubert 2002, Madiran (5,49 euro bij Delhaize)

 

Bodegones del Sur Tannat 2004 van Juanico uit Uruguay (4,99 euro bij Delhaize)

 

Deze week tot een niet onprettige conclusie gekomen. Wie me een beetje kent, weet dat ik nogal een adept ben van de “black is beautiful”-beweging als het over wijn gaat. Ik proefde deze week Domaine Aubert 2002, Madiran (5,49 euro bij Delhaize) en Bodegones del Sur Tannat 2004 van Juanico uit Uruguay (4,99 euro bij Delhaize). Van de eerste kwam ik niet te weten hoeveel % tannat er in zat. Van nummer twee ontdekte ik dat hij uit 100% van de zwarte monsterdruif bestaat. Allebei zijn ze in ieder geval inktzwart en beide hebben ze een zeer intense neus die bijzonder veel belooft voor de mond. Maar daar zit het verschil. We hoeven niet te twijfelen aan het feit dat beide wijnen een micro-oxygenatiekuur gekregen hebben om de tannines wat te versoepelen. Bij de Bodegones blijft er zelfs nauwelijks iets over aan tannines. Uruguay? Neen, hoor: Uru-gay. Maar het grootste verschil zit ‘em in de zuren. De Zuid-Amerikaan heeft véél te weinig zuren, waardoor die na amper een glas al gaat vervelen. De Madiran daarentegen is dus niet meer de kuitenbijterswijn van tien jaar geleden, maar heeft toch alles in zich om me te boeien: een zeer verleidelijk en zelfs aristocratisch aroma en een mooie evenwichtige structuur. Ik dronk hem vanavond bij een stoofpotje van lam en was ondertussen een gelukkig mens (maar dat gebeurt me wel meer).

Mijn conclusie: Frankrijk hoeft niet te wanhopen, want de kopie is nog steeds minder mooi dan het origineel.

 

PvdW

Xgrapes

 

10:35 Gepost door vinejo in Frankrijk ( andere ) | Permalink | Commentaren (0) | Tags: uruguay, pvdw |  Facebook |

20-01-06

Candela Chardonnay Mendoza

We mochten uit eten in een van de betere restaurants in de buurt. De zogenaamde “bijpassende wijnen” waren inbegrepen in de prijs van het weekendmenu. Aan de wijn die we bij het hoofdgerecht kregen zal ik niet te veel woorden vuilmaken. Kijk, als ik zin heb in confituur, draai ik zelf wel een potje open bij het ontbijt. Die Zuid-Afrikaanse Drosty Hof 2004 hoefde dus niet echt voor mij.
Bij het voorgerecht was het nochtans wel al interessant geweest.
Candela heet het huis dat een uitstekende Argentijnse Chardonnay 2005 uit Mendoza
naar het hoge noorden van Oost-Vlaanderen gestuurd had. Het bleek een mooie mix te zijn tussen een chardonnay in Bourgondische stijl en eentje met een Nieuwe Wereld-toets. In de neus verrassend lactisch-Frans en in de mond lekker Zuid-Amerikaans fruitig. Ik wist niet dat in Malbec-land zulke frisse witte wijnen te vinden waren, die bovendien goddank niet verknoeid zijn door al te uitbundige houtaroma’s. De bodega Candela is dan ook een van de meest toonaangevende van het land. Men produceert er de favoriete Malbec van wijlen president en Evita “don’t cry for me” Perron. Prijs opgezocht op internet: 8 euro bij Artevino in Sint-Antonius-Zoersel. Zó ver zou ik er nu ook weer niet voor rijden, maar mocht ik in de buurt wonen… Mmm.
PvdW

Xgrapes

 


22:22 Gepost door vinejo in Wit ( droog ) | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pvdw, argentinie |  Facebook |